Donostiako San Bizente eliza bisitatu dugu berriro, oraingoan gure hari laukotearekin.
Gure ezkontzekin jarraitzen dugu, horietako bakoitzarekin eta jotzen dugun musikarekin gozatzen.
Baina gozamena handiagoa da ezkongai askoren gero eta interes handiagoa ikusten dugunean gu izan gaitezen beren zeremonian musika jartzen dugunak.
Ezkontza hauetako bat da hau.
Oñatiko Arantzazuko santutegira joatea, erlijio-konnotazioak alde batera utzita, euskal kulturaren adierazpide handienetako bat bisitatzeko aukera paregabea da.
Konplexu osoan dauden Jorge Oteizaren eskulturak, Eduardo Txillidaren burdinazko ateak edota Nestor Basterretxearen eta Lucio Muñozen margolanak dira horren erakusgarri.
Era berean, azpimarragarria da haren balio arkitektonikoa, mundu osoan miretsia.
Hain zuzen ere, arkitektura da gaur hona etortzeko arrazoietako bat.
Urrugneko Machoenia Finka ezagutzeko gogoa genuen.
La Rhune mendiaren bista ederrak dituen finka ederra da, XVIII. mendeko baserri euskal-frantsesa eta antzinako zalditegi eraberrituak dituena.
Lursail lau zabal batez eta lorategi ederrez inguratuta, Iparraldeko erreferentziazko ezkontzetarako espazioetako bat da.
Gaur gure abesbatza Hondarribian izan da zeremonia erlijioso batean parte hartzen.
Jasokundeko eta Sagarrondoko Andre Mariaren eliza izan da gure emanaldiaren agertokia ezkontza batean.
Eraikin honen eraikuntza XV. mendearen bigarren erdian hasi zen eta hiribilduko harresien gainean eraiki zen, harresien zati izatera iritsiz.
Barruan, kapera nagusiko erretaula nabarmentzen da, estilo neogotikoan 1910ean egina.
Burgosko Katedralean jotzeko berriro deitu izana pozgarria da, ez bakarrik jotzeagatik, baita monumentu hau berriro bisitatzeko aukera izateagatik ere.
Tenplu honetako txoko bakoitza artelan bat da, gotikoko benetako bitxi bat eta Donejakue bideko derrigorrezko geralekua.
Baina ez da gure ezkontza bakarra izan.
Donostiako San Bizente elizan hasi dugu jardunaldia.
Gure soka laukoteak ez du atsedenik hartzen, Támara de Camposen kontzertuaren ondoren Donostian jo behar izan dugu.
San Pedro elizara joatean, urtean hiru egunetan bakarrik ikusten den portuan kolore batekin egin dugu topo.
Izan ere, gaur zen Kontxako Banderarako sailkatzekoa.
Kamiseta horiak, berdeak, urdinak, arrosak eta moreak portua kolorez betetzen zuten...
Eta beltzez jantzitako lau musikari... egiten zuen beroarekin!
Gaur zeremonia erlijioso batean jo dugu gure hari-hirukotearekin.
Donostiako Gros auzoko Loiolako San Inazio elizan izan da.
1897an inauguratu zen, eta Águeda Gros andereak laga zituen lurretan eraiki zuten. Tomás Gros jaunak eman zuen eraikitzeko behar zen harria.
Jose Goicoak zuzendu zuen proiektua.
Barruan, E.F. Walcker y Cia organoa nabarmentzen da. (1914) bere jatorrizko egoeran mantentzen dena.
Gure hari-bikoteak, biolin eta biolontxeloz osatuak, Donostiako San Bizente elizan egindako elizkizun erlijioso batean parte hartu du.
Sartu aurretik, Eduardo Chillida Belzunceren En la mejor compañía obraren zati batez gozatzeko aukera izan dugu.
Oraindik, atrioan ikusgai dauden brontzezko hiru eskultura geratzen dira, giza irudiak irudikatzen dituztenak.
Abuztua hasteko, ezkontza bat eta ezkontza-eske bat egun berean.
Bitxia bada ere, Donostiako leku "ezezagunetako" bitan egin dituzte bi ekitaldiak.
Lehenik eta behin, Donostiako portu bete-betean dagoen San Pedro eliza bisitatu dugu.
Ondoren, Aiete auzoaren eta Miramongo Teknologia Parkearen artean dagoen anfiteatrora jo dugu.
Baritono batek eta biolinista batek osatutako bikoteak Oiartzungo Usategieta hotelean izan den zeremonia zibil bateko musika jarri du.
Zilarrezko ezteien ospakizuna zen.
Zeremonia oso berezia, ezkonberrien lagun koadrilak antolatua.